قهرمان هیچ داستانیی نیستم

نه ارزوي كسي هستم

نه در روياي كسي

هيچكس در ذهنش با همچون مني به اغوش فكر نكرد

قهرمان هيچ داستاني نيستم و مخاطب هيچ شعري

بودنم دلي را نلرزاند

و رفتنم خاطري را مكدر نكرد

نه كسي منتظرم ماند

نه كسي كه منتظرش بودم امد

فراموش كردن من اسان بود

چنان كه پاييز روزي فراموش خواهد شد

ادمي كه فراموش شده را به فراموشي نترسانيد

كه او در اتاقش به ديواري خيره شده

كه روزي به ان تكيه داده بود و كسي خيره اش بود...